Mikołaj Grabowski

teatr-imka

Informacje:

Aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, reżyser teatralny i pedagog. Absolwent studiów aktorskich (1969)
i reżyserskich (1977) w krakowskiej PWST. Po ukończeniu studiów aktorskich występował w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie, zaś po ukończeniu studiów reżyserskich pracował w Teatrze im. Norwida
w Jeleniej Górze i Teatrze im. Jaracza w Łodzi.

W latach 1981-1982 jako dyrektor naczelny i artystyczny kierował poznańskim Teatrem Polskim. W 1982 przeniósł się do Krakowa na stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru im. Słowackiego, które zajmował do 1985. W następnych latach reżyserował w Teatrze Ludowym w Krakowie – Nowej Hucie, Teatrze im. Jaracza w Łodzi, Pantheater Kampnagel w Hamburgu oraz w Teatrze im. Słowackiego. W latach 1999-2002 dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Nowego w Łodzi. 1 września 2002 objął funkcję dyrektora artystycznego Starego Teatru w Krakowie, a rok później został także dyrektorem naczelnym tej sceny. Od 1987 współpracuje z Teatrem STU w Krakowie, od 1997 jest (wspólnie z Krzysztofem Jasińskim) jego dyrektorem artystycznym.

Od 2002 do 2012 roku był dyrektorem Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej
w Krakowie.  Od 1 września 2003 dyrektor naczelny i artystyczny Narodowego Starego Teatru w Krakowie.

Wyreżyserował wiele cenionych i nagradzanych spektakli teatralnych oraz telewizyjnych, m.in. „Opis obyczajów” według Jędrzeja Kitowicza w Teatrze STU (1990), „Trans-Atlantyk” Witolda Gombrowicza w Teatrze im. Jaracza, Teatrze im. Słowackiego i Teatrze Telewizji czy „Prorok Ilja” Tadeusza Słobodzianka w Teatrze Nowym w Łodzi (2000).

Pracuje również jako pedagog. W 1969 rozpoczął jako asystent pracę w PWST w Krakowie. W latach 1998-2008 był dziekanem Wydziału Reżyserii na tej uczelni, od 1995 roku jest tam profesorem.

W Teatrze IMKA wyreżyserował sztuki: „Dzienniki”, „Kto się boi Virginii Woolf”,  „Kwartet”, „O północy przybyłem do Widawy, czyli Opis obyczajów III” i  „Operetka”.